Categories
AROUND CHIANG RAI NEWS UPDATE

เปิดเบื้องหลังความสำเร็จทีม Fighting Frost อาชีวเชียงราย ฝ่าพายุหิมะคว้ารางวัลชนะเลิศระดับโลกที่ฮาร์บิน

อาชีวศึกษาเชียงรายผงาดเวทีหิมะโลก “ปลากัดที่เบ่งบานในแดนหิมะ” คว้าแชมป์ ICSSC 2026 เผยพลัง Soft Power ไทยจากห้องเรียนสู่ฮาร์บิน

เชียงราย – ฮาร์บิน, 7 มกราคม 2569 – ท่ามกลางอากาศติดลบและพื้นหิมะสีขาวโพลนที่เมืองฮาร์บิน สาธารณรัฐประชาชนจีน ประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของการอาชีวศึกษาไทยถูกบันทึกอย่างเป็นทางการ เมื่อทีมนักศึกษาวิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงราย ในนามทีม “Fighting Frost TH” ผนึกกำลังกับวิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภา คว้ารางวัลชนะเลิศการแข่งขันแกะสลักหิมะระดับนานาชาติ 18th International Collegiate Snow Sculpture Contest (ICSSC 2026) เหนือคู่แข่งจาก 9 ประเทศ รวม 46 ทีม

เบื้องหลังผลงาน “ปลากัดที่เบ่งบานในแดนหิมะ” (Betta Blossoms in the Snowfields) ไม่ได้เป็นเพียงชิ้นงานศิลปะบนเวทีแข่งขัน หากยังเป็นภาพแทนการเดินทางของเด็กอาชีวะจากเมืองเหนือที่ใช้ทักษะวิชาชีพและอัตลักษณ์ไทย ก้าวออกจากรั้ววิทยาลัยไปสู่สายตาชาวโลก

เวทีหิมะระดับโลก: จากเชียงรายสู่ฮาร์บิน

การแข่งขัน ICSSC 2026 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 4–7 มกราคม 2569 ณ Harbin Engineering University (HEU) เมืองฮาร์บิน โดยมี China-Harbin International Ice and Snow Festival เป็นเจ้าภาพร่วม สนามแข่งขันปีนี้มีทีมนักศึกษาจาก 9 ประเทศเข้าร่วม ได้แก่ จีน อังกฤษ ไทย โปรตุเกส สวิตเซอร์แลนด์ มาเก๊า ฮ่องกง มาเลเซีย และยูเครน รวมทั้งสิ้น 46 ทีม

ประเทศไทยส่งทีมเข้าร่วม 4 ทีมจากวิทยาลัยอาชีวศึกษาชั้นนำ คือ วิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงราย วิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภา วิทยาลัยอาชีวศึกษาอุบลราชธานี และวิทยาลัยอาชีวศึกษาสระบุรี ซึ่งทั้งหมดอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (สอศ.)

นายยศพล เวณุโกเศศ เลขาธิการคณะกรรมการการอาชีวศึกษา เปิดเผยว่า การเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้เป็นส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์ผลักดันศักยภาพนักศึกษาไทยสู่เวทีนานาชาติ ทั้งด้านศิลปะ การออกแบบ และการทำงานเป็นทีมในสภาพแวดล้อมจริงที่ท้าทาย “ปีนี้ถือเป็นปีที่น่าภาคภูมิใจอย่างยิ่ง เพราะทั้ง 4 ทีมอาชีวศึกษาไทยสามารถคว้ารางวัลกลับมาได้ครบทุกทีม นับเป็นเครื่องยืนยันว่ามาตรฐานทักษะวิชาชีพของอาชีวศึกษาไทยไม่แพ้ชาติใดในโลก” เลขาธิการ สอศ. ระบุ

ผลการแข่งขันสะท้อนความสำเร็จอย่างเป็นรูปธรรม ทีมวิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงรายและวิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภา คว้ารางวัลชนะเลิศร่วมกัน ทีมวิทยาลัยอาชีวศึกษาอุบลราชธานีได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 และทีมวิทยาลัยอาชีวศึกษาสระบุรีได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 พร้อมรับถ้วยรางวัลและประกาศนียบัตรจากคณะกรรมการจัดงาน

จากเมืองหนาวเชียงรายสู่เมืองน้ำแข็ง: เส้นทางคัดเลือกที่ไม่ธรรมดา

สำหรับทีม Fighting Frost TH เส้นทางสู่เวทีหิมะโลกเริ่มต้นตั้งแต่ในห้องเรียนที่วิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงราย นักศึกษาชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) ปีที่ 3 สาขาวิชาวิจิตรศิลป์ 4 คน ได้แก่ นางสาวจิรปรียา ยานะนวล นางสาวกัลยาภรณ์ ไชยชมพล นางสาวมริสา แบแจกู่ และนางสาวฐิรกาญจน์ สิริพิบูลธรรม ได้รับการคัดเลือกให้เป็นตัวแทนวิทยาลัย ภายใต้การควบคุมทีมของนายพงษ์พิสิฐ ขันจันทร์แสง ครูแผนกวิชาวิจิตรศิลป์ และนางสาวศุภรัตน์ หาญศึก ครูแผนกวิชาการออกแบบ โดยมีดร.อรพิน ดวงแก้ว ผู้อำนวยการวิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงราย เป็นผู้สนับสนุนหลักในภาพรวม

ขั้นตอนการคัดเลือกตัวแทนจากประเทศไทยอยู่ภายใต้การดูแลของ สอศ. ทีมที่ต้องการเข้าร่วมต้องจัดทำโมเดลจำลองผลงานและอัดวิดีโอการปั้นตั้งแต่ต้นจนจบ รวมทั้งจัดทำวิดีโอพรีเซนต์แนวคิดความยาวไม่เกิน 2 นาที ส่งให้คณะกรรมการพิจารณาในช่วงเวลาที่กำหนด

ทีมอาชีวเชียงราย เล่าถึงกระบวนการนี้ว่า “เราเริ่มจากการปั้นโมเดลขนาดย่อส่วนในห้องเรียน เพื่อพิสูจน์ให้คณะกรรมการเห็นว่าเด็ก ๆ เข้าใจรูปทรง รายละเอียด และอารมณ์ของงานจริง จากนั้นจึงจัดทำคลิปวิดีโอส่งไปยัง สอศ. เมื่อได้รับแจ้งผลว่าเราได้สิทธิ์เป็นตัวแทน ก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นของการเตรียมความพร้อมทุกมิติ ทั้งด้านทักษะวิชาชีพและด้านร่างกาย”

แม้เชียงรายจะเป็นจังหวัดที่มีอากาศหนาวเย็นในช่วงฤดูหนาว แต่ก็ไม่เคยเผชิญกับอากาศติดลบหลายองศาเหมือนเมืองฮาร์บิน การเตรียมตัวจึงต้องละเอียดเป็นพิเศษ ทั้งการซ้อมแกะสลักด้วยวัสดุใกล้เคียง การฝึกกำลังกล้ามเนื้อ และการจัดเตรียมอุปกรณ์กันหนาวสำหรับการทำงานกลางแจ้งนานหลายชั่วโมง

เมืองสร้างสรรค์ผลักดันเด็กอาชีวะ: พลังเบื้องหลังจากเชียงราย

หนึ่งในปัจจัยสำคัญที่ทำให้ทีมจากเชียงรายเชื่อมั่นว่าจะสามารถยืนหยัดในเวทีนานาชาติได้ คือบริบทของ “เมืองสร้างสรรค์และเมืองแห่งศิลปะ” ของจังหวัดเชียงรายเอง

นายพงษ์พิสิฐอธิบายว่า วิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงรายได้รับการสนับสนุนจากศิลปินระดับชาติหลายท่านอย่างต่อเนื่อง ทั้งอาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ อาจารย์สุวิทย์ ไตรป้อม และอาจารย์กมล ทัศนาญชลี ซึ่งเปิดโอกาสให้นักศึกษาเข้าไปฝึกงาน เรียนรู้กระบวนการสร้างสรรค์งานศิลปะจริงในสตูดิโอของศิลปิน

“เรามองว่าศักยภาพของเด็กอาชีวะเชียงรายไม่ได้เกิดจากการเรียนในห้องเรียนเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการที่เขาได้สัมผัสงานศิลปะระดับชาติอยู่รอบตัว ทั้งจากวัดร่องขุ่น แกลเลอรี และชุมชนศิลปินในจังหวัด นั่นทำให้เรากล้าตัดสินใจส่งเด็กเข้าร่วมเวทีระดับโลก เพราะเชื่อว่าพื้นฐานที่เขาสะสมมาจะช่วยให้เขารับมือกับโจทย์ยากได้” ครูผู้ควบคุมทีมกล่าว

การที่นักศึกษาจากจังหวัดชายขอบภาคเหนือสามารถก้าวขึ้นสู่เวทีโลก จึงไม่ใช่เพียงความสำเร็จของทีมหนึ่งทีม หากยังสะท้อนศักยภาพของระบบนิเวศทางศิลปะของเชียงรายที่เติบโตอย่างต่อเนื่อง และมีส่วนสำคัญในการผลักดันเยาวชนเข้าสู่อาชีพสร้างสรรค์ในอนาคต

ฝึกซ้อมบนโฟมและน้ำแข็ง เตรียมรับมือกับ “หิมะจริง” ที่ไม่เคยเจอ

แม้การแข่งขันจริงจะใช้หิมะเป็นวัสดุหลัก แต่การเตรียมตัวในประเทศไทยจำเป็นต้องใช้วัสดุทดแทน ทีม Fighting Frost TH เริ่มจากการใช้โฟมอัดเป็นก้อนขนาดใหญ่ ฝึกการขุด เจาะ และเกลาให้ได้รูปทรงปลากัด 4 ตัว ดอกบัว และลูกโลกตามแบบจำลอง

ต่อมา ทีมได้รับโอกาสฝึกซ้อมกับก้อนน้ำแข็งจริง เพื่อสร้างความคุ้นชินกับน้ำหนักและผิวสัมผัสของวัสดุที่มีความแข็งและลื่นกว่าโฟม การซ้อมลักษณะนี้ช่วยให้เด็กเข้าใจแรงกดของมือ การใช้สิ่วและเลื่อย และการรักษาสมดุลของชิ้นงานไม่ให้แตกร้าว

อุปกรณ์แกะสลักหิมะเป็นอุปกรณ์เฉพาะทางที่ไม่มีขายทั่วไปในไทย สอศ.จึงจัดส่งผู้เชี่ยวชาญ อาทิ คุณศิววุฒิ และคุณสุพัฒน์ เข้ามาเทรนนิ่งและจัดเวิร์กช็อปการใช้อุปกรณ์ให้กับทีมเชียงรายอย่างใกล้ชิด ตั้งแต่การเลือกรูปทรงของสิ่ว การจัดเตรียม และวิธีแพ็กอุปกรณ์เพื่อโหลดขึ้นเครื่องบินเดินทางข้ามประเทศ

“ความต่างระหว่างน้ำแข็งกับหิมะคือ หิมะถูกอัดแน่นแต่ยังมีความพรุนอยู่ในตัว การแกะต้องระวังไม่ให้โครงสร้างหลักเสียศูนย์ เราจึงต้องเน้นให้เด็กเข้าใจโครงสร้างภายในของงาน ว่าตรงไหนเป็นจุดรับน้ำหนัก ตรงไหนเป็นส่วนที่เสี่ยงต่อการหัก” ทีมอาชีวเชียงรายระบุ

นอกจากทักษะฝีมือ ทีมยังต้องวางแผนรับมือกับอากาศติดลบ โดยเฉพาะการทำงานกลางแจ้งตั้งแต่ 08.00–20.00 น. ต่อเนื่อง 3 วันเต็ม ทีมครูและนักศึกษาร่วมกันหาข้อมูลจากอินเทอร์เน็ตและสอบถามจากทีมอาชีวะที่เคยร่วมแข่งขันมาก่อน เพื่อจัดเตรียมเสื้อผ้า เครื่องกันหนาว ถุงมือเฉพาะสำหรับจับอุปกรณ์ รวมถึงการบริหารเวลาพักดื่มน้ำและรับประทานอาหารให้เพียงพอ

วิทยาลัยอาชีวศึกษาอุบลราชธานีและวิทยาลัยอาชีวศึกษาสระบุรี ซึ่งเป็นสองทีมไทยที่มีประสบการณ์มาก่อน ยังเข้ามาช่วยให้คำแนะนำด้านการเตรียมตัว ทำให้ทีมเชียงราย–ซึ่งถือเป็น “น้องใหม่” ของเวทีนี้–สามารถลดความเสี่ยงจากอากาศหนาวจัดได้มาก

แก่นแนวคิด “ปลากัดที่เบ่งบานในแดนหิมะ”: จากบัวสี่เหล่าถึงการเรียนรู้ของเด็กอาชีวะ

ภายใต้โจทย์การแข่งขัน “Shaping dreams with snow, igniting the future with wisdom” ทีมเชียงรายเลือกตีความผ่านสัญลักษณ์ไทยที่คุ้นตาคนทั่วโลก นั่นคือ “ปลากัดไทย” หรือ Thai Betta ซึ่งได้รับการยอมรับทั้งด้านความงดงามและความแกร่ง

ผลงานออกแบบให้ปลากัดจำนวน 4 ตัวว่ายวนรอบลูกโลก โดยมีดอกบัวเป็นองค์ประกอบเชื่อมโยง เพื่อสื่อถึงแนวคิด “บัวสี่เหล่า” ในพระพุทธศาสนา และกระบวนการเติบโตทางปัญญาของมนุษย์

  • ปลากัดตัวแรก เปรียบเหมือน “บัวใต้น้ำ” สะท้อนผู้เรียนที่ยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น ต้องดิ้นรนต่อสู้เพื่อค้นหาตัวเอง
  • ปลากัดตัวที่สอง คือ “บัวปริ่มน้ำ” แทนผู้ที่เริ่มเปิดรับโอกาส เห็นแสงสว่างของความรู้ และเข้าใจเส้นทางที่ต้องเดิน
  • ปลากัดตัวที่สาม สื่อถึง “บัวพ้นน้ำ” ผู้ที่มีพื้นฐานความรู้มั่นคง มองเห็นเป้าหมายชีวิตชัดเจน และพร้อมก้าวสู่การสร้างสรรค์
  • ปลากัดตัวที่สี่ แทน “บัวที่จะบานในวันรุ่งขึ้น” คือผู้เรียนที่พร้อมเบ่งบานออกดอกอย่างเต็มศักยภาพ ก้าวไปสู่เวทีโลกด้วยความมั่นใจ

ลูกโลกด้านหลังสื่อถึงเป้าหมายของการพาผู้เรียนอาชีวศึกษาไทยไปสู่สากล ส่วนก้อนหิมะที่โอบล้อมทั้งหมดหมายถึงสภาพแวดล้อมที่ท้าทายและแตกต่างจากบ้านเกิด แต่ก็เป็นพื้นที่ที่เด็กอาชีวะสามารถ “เบ่งบาน” ได้ หากได้รับการฝึกฝนและเตรียมพร้อมอย่างเหมาะสม

“เราตีความว่าหิมะไม่ใช่อุปสรรค แต่เป็นเวทีใหม่ของการเติบโต ต่อให้สภาพแวดล้อมจะยากลำบากแค่ไหน ถ้าเด็กมีความพร้อมและจิตใจที่เข้มแข็ง เขาก็พร้อมจะเบ่งบานเหมือนปลากัดที่ว่ายอยู่ท่ามกลางทุ่งหิมะ” ทีมอาชีวเชียงรายอธิบายถึงแก่นแนวคิดของผลงาน

สายลมติดลบและชั่วโมงทำงาน 12 ชั่วโมง: สนามจริงที่สอนมากกว่าตำรา

ในสนามแข่งขันจริง นักศึกษาทีม Fighting Frost TH ต้องทำงานกับก้อนหิมะขนาดใหญ่ ภายใต้อุณหภูมิที่ต่ำกว่าจุดเยือกแข็งตลอดวัน การยืนทำงานต่อเนื่อง 10–12 ชั่วโมงเป็นเวลาสามวันเต็ม ทำให้ทั้งครูและนักศึกษาต้องใช้พลังทั้งร่างกายและจิตใจอย่างเต็มที่

แม้จะมีแรงกดดันจากเวลา จากความหนาว และจากสายตาของผู้ชมและคณะกรรมการ แต่ทีมไทยไม่ปล่อยให้สถานการณ์กลายเป็นอุปสรรค นายพงษ์พิสิฐเล่าว่า ทีมตั้งกติการ่วมกันว่า “ห้ามพูดคำว่าเหนื่อยบนสนามแข่งขัน” เพื่อรักษาขวัญกำลังใจของทุกคน และเป็นการเตือนตัวเองว่ามาไกลเกินกว่าจะถอย

ในช่วงพัก ทีมต้องปรับตัวกับอาหารท้องถิ่นของมหาวิทยาลัยเจ้าภาพ Harbin Engineering University ซึ่งจัดสรรบัตรอาหารและอาสาสมัครคอยดูแลอย่างดี โรงอาหารของมหาวิทยาลัยมีถึง 4 ชั้น กลายเป็น “สนามชนักใหม่” ของทีมไทยที่ตั้งเป้าจะลองชิมให้ครบทั้งสี่ชั้นตลอด 5 วันของการพำนัก

อย่างไรก็ตาม แม้จะได้ลิ้มลองอาหารหลากหลายเมนู เด็ก ๆ ก็ยังพูดถึงเมนูที่คิดถึงมากที่สุดทุกวันคือ “ส้มตำ ลาบ และไก่ย่าง” ที่บ้านเกิดเชียงราย สะท้อนความผูกพันกับรสชาติอาหารไทย และความสัมพันธ์ระหว่างประสบการณ์ระดับโลกกับรากเหง้าท้องถิ่นอย่างกลมกลืน

คู่แข่งที่น่าเกรงขาม และความเคารพบนเวทีเดียวกัน

บนสนามแข่งขันระดับนานาชาติ ทีมจากหลายประเทศต่างนำเสนอผลงานที่มีเอกลักษณ์ของตนเอง ทำให้การแข่งขันครั้งนี้ไม่ใช่เพียงการช่วงชิงรางวัล แต่ยังเป็นเวทีแลกเปลี่ยนแนวคิดและวิธีทำงาน

ทีมจาก Beijing Institute of Technology ซึ่งตั้งอยู่ตรงข้ามทีมไทย กลายเป็นหนึ่งในคู่แข่งที่น่าจับตามอง ด้วยผลงานในแนวคิด “Hearring” ที่โดดเด่นทั้งด้านรูปร่างและการนำเสนอ ทีมดังกล่าวยังสร้างสีสันด้วยชุดเครื่องแต่งกายที่สะดุดตา จนดึงดูดสายตาผู้ชมให้หยุดมองอยู่ตลอดเวลา และในที่สุดก็ได้รับรางวัล Grand Prize จากคณะกรรมการ

สำหรับทีม Fighting Frost TH การได้เห็นผลงานของเพื่อนต่างชาติและต่างสถาบัน ถือเป็นประสบการณ์สำคัญที่เปิดโลกทัศน์ให้เด็กอาชีวะเชียงรายได้เห็นมาตรฐานใหม่ ๆ และเรียนรู้ว่าการแข่งขันบนเวทีโลกต้องอาศัยทั้งทักษะ ความคิดสร้างสรรค์ การนำเสนอ และความเป็นทีมที่สมดุล

“แน่นอนว่าเราอยากได้รางวัล แต่เราไม่เคยมองว่าเราเหนือกว่าใคร ในสนามนี้ทุกทีมมีจุดแข็งของตัวเอง และทุกชิ้นงานก็สะท้อนวัฒนธรรมของแต่ละประเทศ เราจึงตั้งใจทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด และเคารพความพยายามของทุกทีม” ครูผู้ควบคุมทีมกล่าว

4 ทีมอาชีวะไทยคว้ารางวัลครบ: ภาพรวมความสำเร็จของประเทศ

นอกจากทีมเชียงรายแล้ว อีก 3 ทีมจากอาชีวศึกษาไทยต่างนำเสนอผลงานที่สะท้อนอัตลักษณ์และปรัชญาลึกซึ้งไม่แพ้กัน

  • ทีมวิทยาลัยอาชีวศึกษาเสาวภา ซึ่งได้รับรางวัลชนะเลิศร่วม นำเสนอผลงาน “เทพีแห่งชีวิต – ผู้ประทานน้ำ” ถ่ายทอดบทบาทของ “น้ำ” ในฐานะต้นธารของชีวิต ผ่านภาพสตรีผู้เป็นมารดาที่กำลังบีบน้ำจากเส้นผมลงสู่ผืนแผ่นดิน แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์และการให้กำเนิดชีวิตอย่างต่อเนื่อง
  • ทีมวิทยาลัยอาชีวศึกษาอุบลราชธานี ผู้คว้ารางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 นำเสนอผลงาน “มรดกแห่งบรรพการ: จุดประกายฝันใต้เงาหิมะ” ผสานสัญลักษณ์พระแม่โพสพ กวนอู ปลากัดไทย–จีน รวงข้าว และหางนกยูง สื่อถึงการเริ่มต้นใหม่ที่ตั้งอยู่บนรากฐานของมรดกทางวัฒนธรรม
  • ทีมวิทยาลัยอาชีวศึกษาสระบุรี ผู้ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 นำเสนอผลงาน “เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิต” ผ่านภาพเด็กกำลังเปิดหนังสือ เปรียบการศึกษาเป็นเมล็ดพันธุ์ที่จุดประกายเส้นทางชีวิตและการเติบโตทางปัญญา

การที่ทั้ง 4 ทีมจากประเทศไทยต่างได้รับรางวัลสะท้อนมาตรฐานการจัดการเรียนการสอนด้านศิลปะและการออกแบบของอาชีวศึกษาไทยในภาพรวม ที่สามารถต่อยอดทักษะของผู้เรียนให้พร้อมแข่งขันระดับโลก ขณะเดียวกันก็ยืนยันบทบาทของไทยบนเวทีศิลปะหิมะนานาชาติอย่างชัดเจน

ผลกระทบต่อเชียงรายและวงการอาชีวศึกษาไทย

ความสำเร็จของทีม Fighting Frost TH ไม่ได้หยุดอยู่ที่ถ้วยรางวัล หากยังส่งผลในเชิงสัญลักษณ์และเชิงโครงสร้างต่อจังหวัดเชียงรายและวงการอาชีวศึกษาในหลายมิติ

  1. ยกระดับภาพลักษณ์เชียงรายในฐานะเมืองสร้างสรรค์
    การที่เยาวชนจากเชียงรายสามารถคว้าแชมป์โลกในเวทีศิลปะหิมะตอกย้ำภาพลักษณ์จังหวัดในฐานะเมืองศิลปะและเมืองสร้างสรรค์ ที่ไม่ได้มีเพียงแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างวัดร่องขุ่นหรืองานศิลป์ร่วมสมัยเท่านั้น แต่ยังผลิตบุคลากรสายอาชีพที่สามารถแข่งขันในอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ระดับโลกได้จริง
  2. สร้างต้นแบบ “Soft Power แบบอาชีวะ”
    ผลงานที่หยิบ “ปลากัดไทย” และแนวคิด “บัวสี่เหล่า” มาผสมผสานกับเทคนิคแกะสลักหิมะบนเวทีนานาชาติ แสดงให้เห็นว่าพลัง Soft Power ของไทยไม่ได้จำกัดอยู่แค่ดนตรี อาหาร หรือภาพยนตร์ แต่ยังรวมถึงงานศิลปะและหัตถกรรมที่เด็กอาชีวะสามารถใช้ต่อยอดอาชีพได้
  3. เพิ่มแรงบันดาลใจและความภาคภูมิใจให้เด็กอาชีวะทั่วประเทศ
    การที่นักศึกษาระดับ ปวช. จากจังหวัดเหนือสุดของประเทศสามารถคว้ารางวัลระดับโลก เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนว่าการศึกษาสายอาชีพไม่ใช่ทางเลือกที่ด้อยกว่าการศึกษาสายสามัญ หากผู้เรียนได้รับการสนับสนุนอย่างจริงจัง ทั้งด้านทักษะ การฝึกงาน และโอกาสแสดงผลงาน
  4. ต่อยอดสู่เครือข่ายความร่วมมือระหว่างสถาบัน
    ความร่วมมือระหว่างวิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงราย อุบลราชธานี สระบุรี และเสาวภา รวมถึงการสนับสนุนจาก สอศ. แสดงให้เห็นรูปแบบการทำงานเชิงเครือข่ายที่ช่วยเสริมจุดแข็งของแต่ละสถาบัน ทั้งการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ ผู้เชี่ยวชาญ และประสบการณ์จากการแข่งขันนานาชาติ

ในภาพรวม ความสำเร็จครั้งนี้จึงเป็นทั้ง “ปลายทาง” ของการเตรียมตัวอย่างหนัก และ “จุดเริ่มต้น” ของการพัฒนาใหม่ ๆ ที่จะตามมา ทั้งในระดับจังหวัด ระดับสถาบัน และระดับนโยบายการอาชีวศึกษาไทยในอนาคต

เสียงจากสนาม และความฝันที่ยังเดินต่อ

หลังพิธีประกาศผล ทีม Fighting Frost TH ยอมรับว่า ก่อนรู้ผลยังไม่กล้าฟันธงว่าตัวเองจะชนะ แม้จะทำผลงานได้ตามแผนที่วางไว้ “เราเห็นงานของหลายทีมแล้วรู้เลยว่าแต่ละที่ก็เก่งมาก มีแนวคิดและเทคนิคที่แตกต่างกันไป เราจึงตั้งใจเพียงทำให้ดีที่สุด และเคารพความสามารถของทุกทีมในสนามเดียวกัน” ครูผู้ควบคุมทีมกล่าว

ประสบการณ์ครั้งนี้ไม่เพียงสร้างชื่อเสียงให้วิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงราย แต่ยังสร้างมุมมองใหม่ให้กับนักศึกษาที่ร่วมทีม ซึ่งจะกลับไปถ่ายทอดประสบการณ์ให้เพื่อนร่วมสถาบัน รุ่นน้อง และชุมชนเชียงรายได้เห็นว่า “เด็กอาชีวะจากเมืองเหนือ” สามารถยืนบนเวทีโลกได้อย่างสง่างาม

หลังเสร็จสิ้นภารกิจ ทีมมีกำหนดเดินทางกลับประเทศไทยในวันที่ 8 มกราคม 2569 เที่ยวบิน MU 8607 และถึงไทยวันที่ 9 มกราคม 2569 เวลา 01.55 น. พร้อมนำถ้วยรางวัล ความทรงจำ และบทเรียนจากเมืองน้ำแข็งกลับสู่บ้านเกิด เพื่อเดินหน้าพัฒนางานศิลปะและทักษะวิชาชีพให้เติบโตต่อไป

ดอกบัวและปลากัดที่เบ่งบานบนเวทีโลก

เรื่องราวของทีม Fighting Frost TH สะท้อนภาพของ “ดอกบัว” ที่ค่อย ๆ ขึ้นจากโคลนตมใต้น้ำสู่การเบ่งบานกลางแสงสว่าง เปรียบเหมือนนักเรียนอาชีวะที่เริ่มจากพื้นฐานเรียบง่ายในจังหวัดเชียงราย ก่อนจะได้รับการขัดเกลา ฝึกฝน และได้รับโอกาสจนสามารถแสดงศักยภาพเต็มที่บนเวทีโลก

ผลงาน “ปลากัดที่เบ่งบานในแดนหิมะ” จึงไม่ได้เป็นเพียงรูปปั้นหิมะที่สลักอย่างงดงาม หากเป็นสัญลักษณ์ของกระบวนการเรียนรู้แบบอาชีวะไทยที่เน้นการลงมือทำจริง การฝึกฝนต่อเนื่อง และการเชื่อมโยงกับบริบทวัฒนธรรมและชุมชนของตนเอง

เมื่อปลากัดไทยว่ายวนรอบลูกโลกและดอกบัวเบ่งบานกลางหิมะที่ฮาร์บิน ก็เปรียบเสมือนการประกาศให้โลกเห็นว่า เยาวชนไทยจากจังหวัดเหนือสุดของประเทศ พร้อมแล้วที่จะใช้ทักษะและอัตลักษณ์ของตนเอง สร้างพื้นที่ยืนบนเวทีนานาชาติอย่างภาคภูมิ และส่งต่อแรงบันดาลใจให้กับคนรุ่นต่อไปในทุกภูมิภาคของไทย

สำนักข่าวนครเชียงรายนิวส์

เครดิตภาพและข้อมูลจาก :

  • สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดเชียงราย
  • สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (สอศ.)
  • วิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงราย
  • Harbin Engineering University (HEU)
  • China-Harbin International Ice and Snow Festival บุคคลสำคัญที่ให้ข้อมูล
  • ดร.อรพิน ดวงแก้ว – ผู้อำนวยการวิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงราย
  • นายพงษ์พิสิฐ ขันจันทร์แสง – ครูแผนกวิชาวิจิตรศิลป์ ครูผู้ควบคุมทีม
  • นางสาวศุภรัตน์ หาญศึก – ครูแผนกวิชาการออกแบบ ครูผู้ควบคุมทีม
  • นายยศพล เวณุโกเศศ – เลขาธิการคณะกรรมการการอาชีวศึกษา

ศิลปินที่ให้การสนับสนุน:

  • อาจารย์เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์
  • อาจารย์สุวิทย์ ไตรป้อม
  • อาจารย์กมล ทัศนาญชลี
 
NAKORN CHIANG RAI NEWS TEAM
กองบรรณาธิการ นครเชียงรายนิวส์ – Nakorn Chiang Rai News
MOST POPULAR
FOLLOW ME
Categories
AROUND CHIANG RAI TOP STORIES

ครู 10 ปีต้องบรรจุ! สหพันธ์ครูเชียงรายผนึกกำลัง ดันปฏิรูปสถานะบุคลากร ศธ.

บริบทเชียงราย จากตัวเลขเชิงโครงสร้างสู่เสียงสะท้อนหน้าชั้นเรียน

เชียงราย, 30 พฤศจิกายน 2568 – เบื้องหลังห้องเรียนจังหวัดเชียงรายในวันนี้ ไม่ได้มีเพียงภาพครูยืนสอนและนักเรียนนั่งเรียนอย่างเป็นระเบียบ แต่ยังซ่อน “โครงสร้างกำลังคน” ที่กำลังถูกตั้งคำถามอย่างหนัก ว่ามั่นคงเพียงพอหรือไม่ต่อการรองรับอนาคตการศึกษาไทยในระยะยาว

รายงานการวิเคราะห์สถานการณ์อัตรากำลังบุคลากรภาครัฐที่ไม่ใช่ข้าราชการในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ (ศธ.) จังหวัดเชียงราย ช่วงปี พ.ศ. 2566–2568 ระบุชัดว่า จังหวัดต้องพึ่งพาบุคลากร “ไม่บรรจุ” ในระดับสูง โดยเฉพาะในภาคอาชีวศึกษา ซึ่งมีสัดส่วนบุคลากรที่ไม่ใช่ข้าราชการสูงถึงประมาณ ร้อยละ 60 ของกำลังคนทั้งหมดในสถาบันหนึ่ง ก่อให้เกิดทั้ง “ความเปราะบางเชิงโครงสร้าง” และ “ความไม่มั่นคงในอาชีพ” ของครูและบุคลากรจำนวนมาก

ในบริบทดังกล่าว วันที่ 29 พฤศจิกายน 2568 สหพันธ์ครูเชียงรายจึงออกแถลงการณ์ต่อสาธารณชน ย้ำจุดยืน “ครูต้องได้ความเป็นธรรม” พร้อมเรียกร้องให้รัฐเร่งปฏิรูประบบบุคลากรทางการศึกษาอย่างเป็นรูปธรรม ทั้งในมิติของสถานะการจ้างงาน ความมั่นคงทางรายได้ และระบบวิทยฐานะครูที่สอดคล้องกับผลลัพธ์การเรียนรู้ของผู้เรียน

ตัวเลข 60% ที่ซ่อนความเปราะบาง ภาพสะท้อนจากวิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงราย

หัวใจสำคัญของปัญหา เริ่มต้นจาก “ข้อมูลจริง” ในระดับสถานศึกษา กรณีศึกษาวิทยาลัยอาชีวศึกษาเชียงราย ณ วันที่ 31 ตุลาคม 2565 ระบุว่า

  • บุคลากรทั้งหมดมี 165 คน
  • ในจำนวนนี้เป็น ข้าราชการ 66 คน (ผู้บริหาร 5 คน และข้าราชการครู 61 คน)
  • ส่วนที่เหลือคือ พนักงานราชการและลูกจ้างชั่วคราว รวม 96 คน หรือคิดเป็นสัดส่วนราว ร้อยละ 58–60 ของกำลังคนทั้งหมด

เมื่อมองเฉพาะ “ครูผู้สอน” ภายในวิทยาลัย พบว่ามีครูที่ทำหน้าที่สอนรวม 110 คน ประกอบด้วย

  • ข้าราชการครู 61 คน
  • พนักงานราชการสอน 6 คน
  • ครูอัตราจ้าง/ลูกจ้างชั่วคราวที่ทำหน้าที่สอน 43 คน

ตัวเลขนี้สะท้อนว่า ครูอัตราจ้างคิดเป็นประมาณร้อยละ 39.1 ของครูผู้สอนทั้งหมด หมายความว่า เกือบ 4 ใน 10 คนของครูผู้สอนอยู่ในสถานะสัญญาจ้าง ไม่ใช่ตำแหน่งข้าราชการถาวรที่มั่นคง

แต่สิ่งที่น่ากังวลไม่ใช่เพียง “จำนวนคน” หากเป็น “ที่มาของงบประมาณในการจ้างงาน” ด้วย รายงานระบุว่า ในกลุ่มลูกจ้างชั่วคราวและครูอัตราจ้าง 89 คน มีถึง 45 คน หรือร้อยละ 50.56 ที่ถูกจ้างด้วย “เงินรายได้ของสถานศึกษา (บกศ.)” แทนที่จะใช้งบประมาณบุคลากรจากส่วนกลางอย่างมั่นคง

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ครูจำนวนไม่น้อยในเชียงรายกำลังสอนหนังสือเด็กด้วยสถานะสัญญาจ้างที่ขึ้นอยู่กับ “รายได้ของโรงเรียน” มากกว่าความมั่นคงจากระบบงบประมาณของรัฐ

ปัญหากระจายศูนย์ข้อมูล เมื่อ “ภาพรวมทั้งจังหวัด” มองไม่ชัด

แม้แต่ระดับ “ตัวเลขรวมทั้งจังหวัด” ก็ยังเป็นโจทย์ใหญ่ที่ยังไม่มีคำตอบชัดเจน รายงานเชิงวิเคราะห์ชี้ว่า ปัจจุบัน ยังไม่มีฐานข้อมูลรวมศูนย์ ที่สามารถระบุจำนวนพนักงานราชการและครูอัตราจ้างในทุกส่วนงานของ ศธ. จังหวัดเชียงรายได้ครบถ้วน ไม่ว่าจะเป็น

  • สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 1–4 (สพป.)
  • สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย (สพม.)
  • สถาบันอาชีวศึกษาในจังหวัด

ข้อมูลอัตรากำลังส่วนใหญ่ถูกจัดเก็บและรายงานแยกกันในแต่ละเขตพื้นที่ ระบบสารสนเทศอย่าง School MIS และรายงาน “สรุปความขาด–เกิน รายสาระวิชาเอก” ถูกใช้จริงในระดับเขตพื้นที่ แต่ยังไม่มีการรวบรวมให้เห็น “ภาพรวมจังหวัด” ในลักษณะสินค้าคงคลัง (Inventory Data) ของบุคลากรทั้งหมด

ผลลัพธ์คือ สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเชียงราย (ศธจ.เชียงราย) ขาดเครื่องมือสำคัญ ในการคำนวณภาระผูกพันทางการเงินรวมของบุคลากรชั่วคราว และไม่สามารถใช้ “ตัวเลขจริงทั้งจังหวัด” ไปเจรจาต่อรองกับส่วนกลาง เช่น สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) หรือคณะกรรมการกำหนดเป้าหมายและนโยบายกำลังคนภาครัฐ (คปร.) เพื่อขอตำแหน่งพนักงานราชการหรือกรอบงบประมาณที่มั่นคงได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

จุดบอดเชิงนโยบายนี้ ทำให้การแก้ปัญหาหลายมิติ ต้องอาศัย “การคาดการณ์” มากกว่าการตัดสินใจบนฐานข้อมูลที่ครบถ้วน

เสียงจากครูเชียงราย “ครูที่มีคุณภาพเกิดจากระบบที่เป็นธรรม”

บนฉากหลังของโครงสร้างที่เปราะบางนี้ วันที่ 29 พฤศจิกายน 2568 สหพันธ์ครูเชียงราย นำโดย ดร.อนวัช อุ่นกอง ได้ออกแถลงการณ์อย่างเป็นทางการ ย้ำจุดยืนว่า การยกระดับคุณภาพการศึกษาไทย ไม่อาจเกิดขึ้นได้ หาก “คนต้นทางของระบบ” ยังอยู่ในสภาพอาชีพที่ไม่มั่นคง

ดร.อนวัช ระบุว่า ปัจจุบันบุคลากรทางการศึกษาจำนวนมากต้องเผชิญกับ

  • ความเหลื่อมล้ำด้านสถานะการจ้างงาน
  • ความไม่มั่นคงในอาชีพ
  • ระบบบริหารบุคคลที่ไม่เอื้อต่อการพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอน

สถานการณ์ดังกล่าวส่งผลโดยตรงต่อขวัญกำลังใจของครูและบุคลากร และสะท้อนต่อคุณภาพการศึกษาในภาพรวมของจังหวัดเชียงรายและของประเทศ

แถลงการณ์ได้เสนอข้อเรียกร้องหลักในสามมิติสำคัญ ได้แก่

  1. ยกระดับสถานะพนักงานราชการและครูอัตราจ้าง
    • ผลักดันให้กระทรวงศึกษาธิการจัดทำแนวทาง “บรรจุ” พนักงานราชการและครูอัตราจ้างที่มีประสบการณ์ 10 ปีขึ้นไป ให้ได้รับการแต่งตั้งเป็นข้าราชการครู ผ่านระบบประเมินผลงาน
    • เหตุผลสำคัญคือ ครูกลุ่มนี้ได้ทุ่มเทปฏิบัติงานต่อเนื่องยาวนาน มีความชำนาญ และควรได้รับความมั่นคงในอาชีพอย่างเป็นธรรม
  2. เพิ่มตำแหน่งพนักงานราชการในสายงานสนับสนุน
    • เสนอให้จัดสรรตำแหน่งพนักงานราชการในสายงานครูธุรการ และนักการโภชนาการอย่างเหมาะสม
    • เพราะบุคลากรกลุ่มนี้เป็น “ฟันเฟืองสำคัญ” ที่ทำให้ครูผู้สอนสามารถทุ่มเทเวลาให้การเรียนการสอนได้เต็มที่ หากสถานะของพวกเขายังไม่มั่นคง ระบบการทำงานโดยรวมย่อมสั่นคลอน
  3. ปฏิรูประบบวิทยฐานะครู
    • เรียกร้องให้ปรับเกณฑ์และช่องทางขอมี–เลื่อนวิทยฐานะให้หลากหลาย สอดคล้องกับความถนัดของครูแต่ละคน
    • เน้น “ผลลัพธ์ต่อผู้เรียน” เป็นหัวใจสำคัญ เพื่อเปิดพื้นที่ให้ครูพัฒนานวัตกรรมการสอน และไม่ถูกจำกัดด้วยรูปแบบเอกสารหรือผลงานวิชาการเพียงมิติเดียว

ดร.อนวัช ย้ำอุดมการณ์ในแถลงการณ์ว่า

“ครูที่มีคุณภาพเกิดจากระบบที่เป็นธรรม”

พร้อมทิ้งท้ายว่า ข้อเรียกร้องครั้งนี้ “ไม่ใช่เพื่อประโยชน์ส่วนตัวของครู” แต่เพื่อสร้างระบบการศึกษาที่มั่นคง เข้มแข็ง และยั่งยืน เพื่อให้เด็กไทยทุกคนได้รับการศึกษาที่ดีจากครูที่มีความมั่นคงในอาชีพและมีแรงบันดาลใจในการทำงาน
พร้อมเน้นย้ำว่า

“ครูที่ได้รับความเป็นธรรม คือกำลังสำคัญในการสร้างอนาคตของชาติ”

ภาพรวมทั้งระบบ เมื่อครูไม่บรรจุกลายเป็น “แนวหน้าถาวร”

รายงานการวิเคราะห์เชิงโครงสร้างชี้ว่า ปัญหาที่เชียงรายเผชิญไม่ได้จำกัดอยู่ในสถาบันอาชีวศึกษา หากสะท้อนรูปแบบการจัดการอัตรากำลังในระบบการศึกษาขั้นพื้นฐานโดยรวม

ในระดับ สพฐ. กลไกการจัดสรรพนักงานราชการ (PCE) ถูกออกแบบมาเพื่อเติมเต็มช่องว่างอัตรากำลังข้าราชการ แต่ในทางปฏิบัติ จำนวนตำแหน่งพนักงานราชการที่จัดสรรให้พื้นที่หนึ่ง ๆ ไม่เพียงพอ ต่อภาระงานจริง จึงทำให้สถานศึกษาต้องพึ่งพา “ครูอัตราจ้าง” ที่จ้างด้วยเงินรายได้และเงินอุดหนุนเป็นหลัก

ยิ่งไปกว่านั้น ข้อจำกัดเชิงนโยบายจากคณะกรรมการกำหนดเป้าหมายและนโยบายกำลังคนภาครัฐ (คปร.) ยังทำให้การขยายระยะเวลาสัญญาจ้างครูอัตราจ้างจาก 1 ปี เป็น 3–5 ปี ต้องผ่านการอนุมัติในระดับคณะรัฐมนตรี ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่สูงและใช้เวลา ส่งผลให้รูปแบบสัญญาจ้างระยะสั้นยังคงอยู่ และ “ความไม่แน่นอน” ฝังตัวอยู่ในชีวิตการทำงานของครูกลุ่มนี้อย่างต่อเนื่อง

เมื่อความมั่นคงในอาชีพถูกแขวนอยู่กับการต่อสัญญาปีต่อปี ทั้งในสภาพที่รายได้ขึ้นอยู่กับความสามารถของโรงเรียนในการหารายได้เอง ครูจำนวนไม่น้อยจึงต้องเผชิญกับคำถามในใจว่า “จะอยู่ในระบบต่อไปดีหรือไม่”

ความเหลื่อมล้ำระหว่างโรงเรียน เมื่องบรายได้กลายเป็นตัวกำหนดครู

อีกหนึ่งประเด็นที่รายงานฉายภาพอย่างชัดเจน คือ ผลกระทบจากการใช้ “เงินรายได้สถานศึกษา” ในการจ้างครูอัตราจ้างและบุคลากรสนับสนุนสัดส่วนสูง

โรงเรียนหรือวิทยาลัยที่อยู่ในเขตเมือง มีผู้เรียนจำนวนมาก หรือสามารถสร้างรายได้จากค่าธรรมเนียมและบริการอื่น ๆ ได้มาก ย่อมมีศักยภาพในการจ้างครูอัตราจ้างที่มีคุณภาพ และรักษาบุคลากรให้อยู่กับโรงเรียนได้ยาวนานกว่า

ในทางกลับกัน โรงเรียนขนาดเล็ก โรงเรียนในชนบทหรือพื้นที่ห่างไกล ที่มีนักเรียนน้อยและรายได้จำกัด จะเผชิญกับข้อจำกัดในการจ้างงานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ส่งผลให้เกิด

  • การหมุนเวียนครูอัตราจ้างบ่อยครั้ง
  • ความต่อเนื่องของการจัดการเรียนการสอนลดลง
  • โอกาสเข้าถึงครูเฉพาะทางและครูคุณภาพดีของนักเรียนในพื้นที่ชนบทลดลง

เมื่อโครงสร้างการจ้างงานผูกติดกับ “ฐานะการเงินของสถานศึกษา” มากกว่าหลักประกันจากภาครัฐ ความเหลื่อมล้ำระหว่างโรงเรียนจึงมีแนวโน้มถูก “ตอกย้ำ” มากกว่าจะถูกลดทอน

ความท้าทายด้านครูเฉพาะทาง สะท้อนผ่านวิชาเอกฟิสิกส์และ STEM

นอกจากปัญหาความมั่นคงแล้ว จังหวัดเชียงรายยังต้องเผชิญความท้าทายด้าน “การสรรหาครูเฉพาะทาง” โดยเฉพาะในกลุ่มวิชา STEM

ในปี 2568 เอกสารของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงรายระบุว่า มีการประกาศตำแหน่งว่างเพื่อรับย้ายข้าราชการครู วิชาเอกฟิสิกส์ จำนวน 2 อัตรา ณ โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เชียงราย ซึ่งเป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์ชั้นนำของภูมิภาค สะท้อนให้เห็นว่า แม้จะเป็นสถาบันที่มีความต้องการสูงและมีบทบาทสร้างเด็กเก่งด้านวิทยาศาสตร์ ระบบก็ยังไม่สามารถเติมเต็มอัตรากำลังครูเฉพาะทางได้ง่าย

ควบคู่กันนั้น ในระดับเขตพื้นที่ประถมศึกษาอย่าง สพป.เชียงราย เขต 2 มีการเตรียมการสอบแข่งขันครูผู้ช่วยในวิชาเอกหลัก เพื่อรองรับทั้งตำแหน่งว่างจากการเกษียณอายุและความต้องการอัตรากำลังเพิ่มเติม โดยมีเป้าหมายสำคัญ คือ การเปลี่ยนครูอัตราจ้างที่มีคุณภาพให้ได้มีโอกาสเข้าสู่ตำแหน่งบรรจุถาวร

อย่างไรก็ตาม ข้อมูลจากภาคสนามยังสะท้อนว่า แม้มีกลไกสอบบรรจุและการย้าย (TRS) ถูกใช้ต่อเนื่อง แต่ “ช่องว่างเชิงโครงสร้าง” ระหว่างจำนวนครูบรรจุกับจำนวนครูที่จำเป็นต่อการจัดการเรียนการสอนตามอัตราส่วนครูต่อนักเรียน ยังคงทำให้ต้องพึ่งพาพนักงานราชการและครูอัตราจ้างจำนวนมากในหลายพื้นที่

ทางออกเชิงระบบ จาก HR Dashboard สู่การยกระดับความมั่นคงครู

รายงานการวิเคราะห์สถานการณ์อัตรากำลังครู พ.ศ. 2566–2568 เสนอแนวทางเชิงยุทธศาสตร์ที่เชื่อมโยงกับข้อเรียกร้องของสหพันธ์ครูเชียงรายอย่างมีนัยสำคัญ โดยแบ่งเป็นสามทิศทางหลัก

  1. บูรณาการข้อมูลและสร้าง HR Dashboard ระดับจังหวัด
    • ให้สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเชียงรายเป็น “แม่ข่ายข้อมูล” บังคับใช้การรายงานตัวเลขข้าราชการครู พนักงานราชการ และครูอัตราจ้าง จากทุกเขตพื้นที่ (สพป.1–4, สพม., อาชีวศึกษา) อย่างสม่ำเสมอ
    • สร้าง “บัญชีสินค้าคงคลังบุคลากรครู” ที่ระบุทั้งตำแหน่งการสอน (รายวิชาเอก) แหล่งเงินทุนที่ใช้จ้าง และระดับความขาดแคลนในแต่ละพื้นที่
    • ข้อมูลชุดนี้จะเป็นฐานสำคัญในการยื่นเรื่องต่อ สพฐ. และ คปร. เพื่อขอกรอบอัตรากำลังและงบประมาณที่สอดคล้องกับสภาพจริงในเชียงราย
  2. จัดทำแผนความมั่นคงทางการจ้างงานระยะกลาง (3–5 ปี)
    • ผลักดันให้มีงบประมาณอุดหนุนเฉพาะกิจจากส่วนกลาง เพื่อทดแทนการใช้เงินรายได้สถานศึกษาในการจ้าง “ครูอัตราจ้างที่ทำหน้าที่สอนหลัก”
    • ลดความผันผวนของกำลังคน และลดความเหลื่อมล้ำระหว่างโรงเรียนที่มีรายได้ต่างกัน
    • ยื่นเรื่องต่อ คปร. เพื่อพิจารณาขยายระยะเวลาสัญญาจ้างของบุคลากรกลุ่มนี้จาก 1 ปี ให้ยาวขึ้นในกรอบ 3–5 ปี เพื่อสร้างเสถียรภาพและขวัญกำลังใจ
  3. ทบทวนเกณฑ์จัดสรรตำแหน่งพนักงานราชการ (PCE) ให้สอดคล้องภาระงานจริง
    • พิจารณาโควตา PCE บนฐาน “ความขาดแคลนจริง” ระหว่างจำนวนข้าราชการครูที่มีอยู่ กับอัตราส่วนนักเรียนต่อครูที่ต้องการในแต่ละระดับ
    • ให้ความสำคัญกับสถานศึกษาที่ต้องจ้างครูจากเงินรายได้ในสัดส่วนสูง เพื่อค่อย ๆ เปลี่ยนภาระทางการเงินจากระดับโรงเรียนไปสู่โครงสร้างงบประมาณกลางของรัฐ

แนวทางเหล่านี้ หากดำเนินการควบคู่ไปกับการปฏิรูประบบวิทยฐานะ และการสร้างแรงจูงใจในสาขาขาดแคลนอย่าง STEM จะทำให้การพึ่งพากำลังคน “ไม่บรรจุ” ในระดับวิกฤตสามารถคลี่คลายลงได้อย่างเป็นขั้นตอน

จุดตัดสำคัญของอนาคตครูและอนาคตเด็กเชียงราย

ภาพรวมในช่วงปี พ.ศ. 2566–2568 ชี้ชัดว่า จังหวัดเชียงรายกำลังยืนอยู่บน “จุดตัดสำคัญ” ระหว่าง

  • ระบบการศึกษาที่ขับเคลื่อนด้วยครูในสถานะไม่มั่นคง จำนวนมากกว่าครูบรรจุในบางสถาบัน
    กับ
  • โอกาสในการปฏิรูปเชิงโครงสร้าง ผ่านการบูรณาการข้อมูลและการปรับระบบงบประมาณและอัตรากำลังให้สอดคล้องกับความเป็นจริง

แถลงการณ์ของสหพันธ์ครูเชียงรายในวันที่ 29 พฤศจิกายน 2568 จึงไม่ใช่เพียง “เสียงสะท้อนความเดือดร้อนของครู” แต่ยังเป็น “สัญญาณเตือนเชิงระบบ” ว่า หากการกำหนดนโยบายยังไม่ขยับตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏในตัวเลขและภาคสนาม เด็กเชียงรายจำนวนมากอาจต้องเติบโตขึ้นในระบบที่ครูผู้สอนของพวกเขายังไม่แน่ใจว่า “ปีหน้า จะยังมีงานอยู่ที่เดิมหรือไม่”

ท่ามกลางความคาดหวังของสังคมที่ต้องการเห็นการยกระดับคุณภาพการศึกษาไทย การทำให้ “คนต้นทางของการเรียนรู้” ได้รับความเป็นธรรมและความมั่นคงในอาชีพ จึงไม่ใช่เพียงประเด็นสวัสดิการของครู แต่คือคำถามใหญ่ของอนาคตจังหวัดเชียงราย และอนาคตของเด็กไทยทั้งประเทศ

สำนักข่าวนครเชียงรายนิวส์

เครดิตภาพและข้อมูลจาก :

  • สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดเชียงราย
 
NAKORN CHIANG RAI NEWS TEAM
กองบรรณาธิการ นครเชียงรายนิวส์ – Nakorn Chiang Rai News
MOST POPULAR
FOLLOW ME
Categories
AROUND CHIANG RAI SOCIETY & POLITICS

ม.แม่ฟ้าหลวงจัดประชุม ไทย-ยูนนาน ครั้งที่ 4 กระชับความร่วมมือด้านการศึกษา

ครบรอบ 50 ปีสัมพันธ์ไทย-จีน ม.แม่ฟ้าหลวงจัดประชุมความร่วมมือด้านการศึกษาสานต่อความร่วมมือ

เชียงราย, 18 กุมภาพันธ์ 2568 – เชียงรายเป็นเจ้าภาพประชุมความร่วมมือด้านการศึกษาไทย-ยูนนาน ครั้งที่ 4 กระชับความสัมพันธ์ 50 ปีไทย-จีน

ไทย-ยูนนาน เดินหน้าพัฒนาการศึกษาร่วมกัน

วันนี้ (18 กุมภาพันธ์ 2568) ที่ ห้องประชุมคำมอกหลวง มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ได้มีการจัด การประชุมความร่วมมือด้านการศึกษาไทย-ยูนนาน ครั้งที่ 4 ภายใต้หัวข้อ “The Way Forward: Shaping the Future Thai-Yunnan Education” ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 18-19 กุมภาพันธ์ 2568 โดยมีผู้เข้าร่วมกว่า 150 คน ประกอบด้วย ผู้บริหารและคณาจารย์จากมหาวิทยาลัยชั้นนำของไทยและมณฑลยูนนาน ผู้แทนจากกระทรวงการอุดมศึกษาฯ กรมการศึกษามณฑลยูนนาน และสื่อมวลชน

มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เชื่อมโยงไทย-ยูนนาน

ผศ.ดร.มัชฌิมา นราดิศร อธิการบดีมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง กล่าวว่า การประชุมครั้งนี้จัดขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศไทย โดยเชียงรายเป็น ประตูสู่อนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง ซึ่งมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับจีนมายาวนาน แม้ว่าปีนี้จะเป็นโอกาสครบรอบ 50 ปีความสัมพันธ์ทางการทูตไทย-จีน แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเชียงรายและยูนนานนั้นมีความลึกซึ้งในระดับพี่น้อง

ในช่วง 26 ปีที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลจีนในการจัดตั้ง สถาบันขงจื่อ และศูนย์ภาษาและวัฒนธรรมจีนสิรินธร รวมถึงความร่วมมือด้าน การวิจัยเกี่ยวกับเห็ดรา สมุนไพร และชา-กาแฟ ร่วมกับมหาวิทยาลัยชั้นนำของยูนนาน ซึ่งเป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติ

เชียงราย-ยูนนาน เมืองพี่เมืองน้อง มุ่งพัฒนาเศรษฐกิจและการศึกษา

นายรุจติศักดิ์ รังษี รองผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย กล่าวว่า จังหวัดเชียงรายและมณฑลยูนนานมี ความสัมพันธ์ฉันท์เมืองพี่เมืองน้อง มีความร่วมมือในด้าน เศรษฐกิจ การค้า การท่องเที่ยว และวัฒนธรรม โดยเฉพาะ การพัฒนาที่ยั่งยืนผ่านการศึกษาและการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์

การประชุมครั้งนี้เป็นโอกาสสำคัญที่ นักวิชาการจากทั้งสองประเทศ จะได้ร่วมกัน สร้างเครือข่ายและแลกเปลี่ยนองค์ความรู้ เพื่อพัฒนาเยาวชนไทยและจีนให้มีศักยภาพสู่ระดับสากล

จีนย้ำ! การศึกษาเป็นรากฐานสู่ความร่วมมือที่ยั่งยืน

Mr. Tang Jiahua เลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีคุนหมิง กล่าวว่า การประชุมครั้งนี้มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง เนื่องในโอกาส ครบรอบ 50 ปีความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างจีนและไทย โดยมีเป้าหมายเพื่อ สร้างแพลตฟอร์มความร่วมมือด้านการศึกษา วัฒนธรรม และการวิจัย

รวมถึงการจัดตั้ง ห้องปฏิบัติการร่วมระดับนานาชาติ เพื่อพัฒนา เทคโนโลยีและนวัตกรรม สำหรับอุตสาหกรรมแห่งอนาคต

5 ประเด็นสำคัญในการประชุมครั้งนี้

การประชุมได้แบ่งการหารือออกเป็น 5 ประเด็นสำคัญ ได้แก่:

  1. นโยบายและทิศทางความร่วมมือด้านการศึกษา
  2. การพัฒนาที่ยั่งยืนและสิ่งแวดล้อม
  3. การแพทย์และสาธารณสุข
  4. วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
  5. ภาษาและวัฒนธรรม

นอกจากนี้ ยังมีการ ปาฐกถาพิเศษ โดย ศาสตราจารย์ ดร.วันชัย ศิริชนะ นายกสภามหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง และ นายหยิน เสียงหยาง เลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีน มหาวิทยาลัยการแพทย์คุนหมิง

กิจกรรมเสริมสร้างความร่วมมือด้านวิชาการ

ผู้เข้าร่วมประชุมยังได้ เยี่ยมชมศูนย์นวัตกรรมสมุนไพร ศูนย์เครื่องสำอาง SMEs โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง และศูนย์ภาษาและวัฒนธรรมจีนสิรินธร เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาและความร่วมมือในอนาคต

รวมถึงมี เสวนาพิเศษ ในหัวข้อ “The Value of Thai-Chinese Education Cooperation in Advancing Human Capacity Development and Shared Growth” โดยมี ผู้ทรงคุณวุฒิจากมหาวิทยาลัย ภาคธุรกิจ และสมาคมนักศึกษาจีนในประเทศไทย ร่วมแลกเปลี่ยนมุมมองในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และการเติบโตอย่างยั่งยืน

มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง: ศูนย์กลางความร่วมมือไทย-จีน

มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงทำหน้าที่เป็น สะพานเชื่อมความร่วมมือด้านวิชาการระหว่างไทยและจีน ผ่าน โครงการแลกเปลี่ยนนักศึกษา การพัฒนาหลักสูตร และการวิจัยร่วมกัน โดยการประชุมครั้งนี้ถือเป็น ก้าวสำคัญในการเสริมสร้างความร่วมมือด้านการศึกษาระหว่างไทยและจีน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโอกาส ครบรอบ 50 ปีความสัมพันธ์ทางการทูต ซึ่งเป็นการ วางรากฐานความร่วมมือด้านการศึกษาและพัฒนาเศรษฐกิจในอนาคต เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชนในภูมิภาคอย่างยั่งยืน

 

เครดิตภาพและข้อมูลจาก : สำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดเชียงราย

 
NAKORN CHIANG RAI NEWS TEAM
กองบรรณาธิการ นครเชียงรายนิวส์ – Nakorn Chiang Rai News
NEWS UPDATE