หมีขั้วโลกเสี่ยงติดเชื้อเพิ่มขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม 2567 วารสาร Public Library of Science (PLOS ONE) ได้รายงานผลการวิจัยล่าสุดเกี่ยวกับหมีขั้วโลก โดยระบุว่าการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมในเขตอาร์กติกกำลังเพิ่มความเสี่ยงที่หมีขั้วโลกจะติดเชื้อโรคต่าง ๆ มากขึ้นกว่าช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมา การศึกษานี้นำเสนอโดย Karyn Rode และ Caroline Van Hemert จากสำนักงานสำรวจทางธรณีวิทยาของสหรัฐฯ (U.S. Geological Survey) ซึ่งชี้ให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศทำให้ไวรัส แบคทีเรีย และปรสิตมีโอกาสแพร่เชื้อไปยังสัตว์ป่าในเขตอาร์กติกมากขึ้น
การวิจัยครั้งนี้ได้ทำการตรวจสอบตัวอย่างเลือดของหมีขั้วโลกในทะเลชุคชี (Chukchi Sea) ระหว่างปี 1987–1994 และเปรียบเทียบกับตัวอย่างที่เก็บได้ระหว่างปี 2008-2017 โดยมุ่งเน้นการตรวจหาภูมิต้านทานต่อเชื้อโรค 6 ชนิด พบว่า 5 ใน 6 เชื้อโรคดังกล่าวมีการแพร่กระจายเพิ่มมากขึ้นในช่วงหลัง ได้แก่ ปรสิตที่ก่อให้เกิดโรคท็อกโซพลาสโมซิส (toxoplasmosis) และนีโอสโปโรซิส (neosporosis) แบคทีเรียที่ก่อให้เกิดโรคไข้กระต่าย (rabbit fever) และบรูเซลโลซิส (brucellosis) รวมถึงไวรัสโรคหัดสุนัข (canine distemper virus)
การเพิ่มขึ้นของเชื้อโรคเหล่านี้นับเป็นหนึ่งในความเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วที่สุดในเรื่องการสัมผัสเชื้อโรคที่เคยมีการรายงานในหมีขั้วโลก การศึกษานี้ยังชี้ให้เห็นถึงปัจจัยที่ทำให้ความเสี่ยงในการสัมผัสเชื้อโรคเพิ่มมากขึ้น ซึ่งรวมถึงปัจจัยทางด้านอาหารและเพศ พบว่าหมีขั้วโลกเพศเมียมีโอกาสสัมผัสกับเชื้อโรคมากกว่าเพศผู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมีขั้วโลกเพศเมียที่ตั้งครรภ์มักจะหลบซ่อนตัวบนพื้นดินเพื่อเลี้ยงลูก ทำให้มีโอกาสสัมผัสกับเชื้อโรคที่มาจากสัตว์อื่น ๆ มากขึ้น
ในเขตอาร์กติกที่กำลังเผชิญกับภาวะโลกร้อนเร็วกว่าค่าเฉลี่ยทั่วโลกเกือบสี่เท่า การสูญเสียแหล่งที่อยู่อาศัยของหมีขั้วโลกซึ่งเป็นน้ำแข็งทะเล เป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้โรคติดเชื้อต่าง ๆ กลายเป็นปัญหาที่ทวีความรุนแรงขึ้น ซึ่งไม่เพียงแต่ส่งผลกระทบต่อสัตว์ป่าเท่านั้น แต่ยังมีผลต่อชุมชนมนุษย์ที่อาศัยในเขตนี้ด้วย เนื่องจากบางกลุ่มในชุมชนดังกล่าวนิยมล่าหมีขั้วโลกเพื่อนำมาเป็นอาหาร และเชื้อโรคหลายชนิดที่พบในการศึกษานี้สามารถแพร่ระบาดสู่มนุษย์ได้
นักวิจัยระบุว่าหมีขั้วโลกกำลังเผชิญกับปัจจัยหลายอย่างที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ซึ่งทำให้พวกมันตกอยู่ในภาวะความเครียดมากขึ้น และเนื่องจากหมีขั้วโลกเป็นแหล่งอาหารสำคัญในพื้นที่นี้ จึงจำเป็นต้องมีการตรวจสอบประชากรหมีขั้วโลกอย่างต่อเนื่องเพื่อติดตามสัญญาณของโรคติดเชื้อ นักวิจัยยังเสริมว่า “สำหรับเชื้อโรคบางชนิด จำนวนน้ำเหลืองของหมีขั้วโลกที่มีผลบวก ซึ่งแสดงถึงการสัมผัสกับเชื้อโรค มีจำนวนเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า และเป็นระดับที่สูงที่สุดที่เคยพบในประชากรกลุ่มนี้ ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าเส้นทางการแพร่เชื้อโรคในระบบนิเวศของอาร์กติกได้เปลี่ยนแปลงไป”
จากการศึกษาพบว่า หมีขั้วโลกต้องเผชิญกับการสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัยในน้ำแข็งทะเลอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นปัจจัยที่ทำให้พวกมันต้องปรับตัวและเสี่ยงต่อการติดเชื้อโรคที่มากขึ้น ด้วยภาวะโลกร้อนที่ทำให้สิ่งแวดล้อมในอาร์กติกเปลี่ยนแปลงไป นักวิจัยเน้นย้ำถึงความจำเป็นที่จะต้องศึกษาติดตามการแพร่กระจายของเชื้อโรคในระบบนิเวศของอาร์กติกอย่างใกล้ชิด เพื่อปกป้องทั้งหมีขั้วโลกและชุมชนมนุษย์ในเขตนี้จากโรคติดเชื้อ
การศึกษานี้เปิดเผยถึงการเชื่อมโยงที่สำคัญระหว่างการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมและการแพร่กระจายของเชื้อโรคในสัตว์ป่า โดยเฉพาะหมีขั้วโลกซึ่งเป็นสัตว์ที่มีความสำคัญต่อระบบนิเวศในอาร์กติก
เครดิตภาพและข้อมูลจาก : Public Library of Science
NAKORN CHIANG RAI NEWS TEAMกองบรรณาธิการ นครเชียงรายนิวส์ – Nakorn Chiang Rai News
MOST POPULAR
FOLLOW ME
Facebook
Times
Instagram
Youtube
Line
NEWS UPDATE
BREAKING NEWS
ข่าวเด่นน่าติดตาม วันพฤหัสบดีที่ 18 กรกฎาคม 2567
ข่าวเด่นน่าติดตามวันเสาร์ที่ 16 ธันวาคม 2566
ข่าวเด่นน่าติดตามวันจันทร์ที่ 4 ธันวาคม 2566