เยาวชนเชียงรายสร้างชื่อระดับโลก คว้าแชมป์เต้นสตรีทแดนซ์ UDO World 2026 ที่อังกฤษ กวาดรวม 11 รางวัล

Summary

โฮงเด็กเชียงรายเขย่าเวทีโลก MYDA VARSITY THAILAND คว้าแชมป์ UDO WORLD 2026 “ทรีทรี–โมโม่” ซิวแชมป์ Duo พร้อม 11 ผลงานระดับโลกจาก Blackpool

เชียงราย,28 สิงหาคม 2569 – จากห้องซ้อมในจังหวัดเชียงราย สู่เวที Street Dance ระดับโลกที่เมืองแบล็กพูล สหราชอาณาจักร เยาวชนจาก MY DANCE ACADEMY ในนาม MYDA VARSITY THAILAND สร้างผลงานสำคัญในการแข่งขัน UDO World Street Dance Championships 2026 โดย “ทรีทรี” วัชรวีร์ โคทอง และ “โมโม่” โมนา วังวินยู คว้าอันดับ 1 ประเภท U18 Intermediate Duo ขณะที่นักเต้นเชียงรายคนอื่น ๆ ยังสามารถผ่านเข้าสู่รอบลึกและติดอันดับโลกในประเภท Team, Duo, Solo และ 1V1 Battle รวมเป็น 11 ผลงานตามข้อมูลที่สถาบันรวบรวมไว้

การแข่งขันจัดขึ้นที่ Winter Gardens เมือง Blackpool ประเทศอังกฤษ โดยเว็บไซต์ทางการของ United Dance Organisation หรือ UDO ระบุช่วงแข่งขันวันที่ 12–16 สิงหาคม 2026 และอธิบายว่า UDO World Championships เป็นรายการหลักประจำปีขององค์กรที่รวมนักเต้น Street Dance และ Hip Hop จากหลายประเทศมาแข่งขันเพื่อชิงตำแหน่งแชมป์โลก ทั้งนี้ ข้อมูลที่ MY DANCE ACADEMY เผยแพร่ก็ระบุสถานที่และช่วงการแข่งขันวันที่ 12–16 สิงหาคม 2569 ตรงกัน

ผลงานของทีมเชียงรายครั้งนี้จึงไม่ได้มีเพียงเหรียญแชมป์หนึ่งรายการ แต่สะท้อนการเติบโตของเยาวชนกลุ่มหนึ่งที่ก้าวจากการเรียนเต้นในท้องถิ่น ไปสู่การแข่งขันที่มีระบบแบ่งช่วงอายุ ระดับความสามารถ และประเภทการแข่งขันอย่างชัดเจน ตั้งแต่ Solo และ Duo ไปจนถึง Team และ Style Battle ซึ่ง UDO ใช้โครงสร้างการแข่งขันแบบสากลและเปิดให้ผู้ผ่านคุณสมบัติจากเครือข่ายการแข่งขันในหลายประเทศเข้าสู่เวที World Championships ที่ Blackpool

“ทรีทรี–โมโม่” ขึ้นจุดสูงสุด คว้าแชมป์โลก U18 Intermediate Duo

ผลงานเด่นที่สุดของ MYDA VARSITY THAILAND คือประเภท U18 Intermediate Duo ซึ่ง “ทรีทรี” วัชรวีร์ โคทอง และ “โมโม่” โมนา วังวินยู คว้าอันดับ 1 หรือ World Champion ได้สำเร็จ โดยข้อมูลจาก MY DANCE ACADEMY ระบุว่าทั้งคู่เป็นตัวแทนประเทศไทยและเป็นนักเต้นจากเชียงรายที่ฝึกซ้อมอยู่ในระบบของสถาบัน ก่อนเดินทางไปแข่งขันที่สหราชอาณาจักร

สำหรับ “โมโม่” ยังสร้างผลงานเพิ่มเติมด้วยการคว้า อันดับ 2 ของโลก U18 Intermediate Solo ทำให้การแข่งขันครั้งนี้เธอมีทั้งตำแหน่งแชมป์โลกในประเภทคู่และรองแชมป์โลกในประเภทเดี่ยว ข้อมูลจากโรงเรียนปิติศึกษา เชียงราย ซึ่งโมโม่ศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ยังเผยแพร่ข้อความแสดงความยินดีต่อผลงานแชมป์โลก U18 Intermediate Duo ของเธอและทรีทรีด้วย

ความสำเร็จใน Duo มีอีกมิติที่น่าสนใจ เพราะข้อมูลจาก MY DANCE ACADEMY ระบุว่า ในประเภท Duo, Solo และ Quad นักเรียนได้รับโอกาสให้คิด ออกแบบ และสร้างท่าเต้นด้วยตัวเองมากขึ้น โดยครูทำหน้าที่สอน ให้คำแนะนำ และปรับรายละเอียด มากกว่าจะกำหนดทุกองค์ประกอบให้เด็กทำตามเพียงอย่างเดียว

หากมองในเชิงพัฒนาการของนักเต้น จุดนี้สำคัญไม่แพ้อันดับการแข่งขัน เพราะการก้าวจาก “ผู้ทำตาม Choreography” ไปสู่ผู้ที่สามารถคิดและสร้างผลงานของตัวเอง เป็นทักษะที่เกี่ยวข้องทั้งความคิดสร้างสรรค์ การตัดสินใจ การฟังดนตรี และการสร้างเอกลักษณ์ของตัวเองบนเวที

นาน่า ทะยาน World Top 4 ในศึก U16 1V1 Locking Battle

อีกหนึ่งผลงานที่โดดเด่นคือ “นาน่า” ณิชนันท์ กุลยานนท์ ซึ่งสามารถผ่านการแข่งขันประเภท U16 1V1 Locking Battle จนเข้าสู่ World Top 4 โดย MY DANCE ACADEMY ระบุว่านี่เป็นครั้งแรกที่นาน่าก้าวขึ้นมาถึงรอบ Top 4 ในการแข่งขันระดับโลก

รูปแบบ 1V1 Battle แตกต่างจากการแข่งขัน Team หรือ Duo ที่สามารถเตรียม Routine มาเป็นระบบ เพราะผู้แข่งขันต้องรับมือกับดนตรีและคู่แข่งตรงหน้าโดยใช้พื้นฐานของสไตล์ การตีความจังหวะ Musicality และการตัดสินใจในช่วงเวลาจริง UDO ระบุว่ารายการแข่งขัน Battle ครอบคลุม Street Dance หลายสไตล์ เช่น Hip Hop, Locking, Popping และ House ซึ่งต้องอาศัยทักษะการตอบสนองเฉพาะหน้าของนักเต้นสูงกว่าการจำท่าที่วางไว้ล่วงหน้า

ข้อมูลการแข่งขันยังระบุว่า “ทรีทรี” ผ่านเข้าสู่ World Top 8 U16 1V1 Locking Battle ขณะที่ “มีน” อารยา สุทธานนท์ และ “พิมพ์” นิชารีย์ ปงรังษี ต่างเข้าสู่ World Top 8 ในประเภท O16 1V1 Locking Battle เช่นกัน

นี่ทำให้ผลงานของทีมเชียงรายไม่ได้กระจุกอยู่เฉพาะการแข่งขันที่เตรียมท่าเป็นชุด แต่ยังไปถึงประเภท Battle ซึ่งวัดความสามารถเฉพาะบุคคลในอีกมิติหนึ่งด้วย

ทีม 8 คนของเชียงรายจบอันดับ 4 โลก จาก 15 ทีม

ในประเภท U18 Intermediate Team MYDA VARSITY THAILAND ผ่านเข้าสู่ World Final ก่อนจบการแข่งขันด้วย อันดับ 4 ของโลก จากทั้งหมด 15 ทีม ถือเป็นผลงานสำคัญอีกประเภท เพราะสมาชิกต้องทำงานร่วมกันทั้งด้านความพร้อมเพรียง เทคนิค การใช้พื้นที่ และการนำเสนอ Routine ในฐานะทีม

ทีมชุดนี้ประกอบด้วย โมโม่ โมนา วังวินยู, พิมพ์ นิชารีย์ ปงรังษี, มีน อารยา สุทธานนท์, หยก หทัยชนก สุขวัฒนธวัชชัย, ขวัญ นีรชา ณ ลำพูน, นาน่า ณิชนันท์ กุลยานนท์, ทรีทรี วัชรวีร์ โคทอง และทอฝัน กัญญภัทร วงศ์หู โดยเป็นเยาวชนจากหลายโรงเรียนในจังหวัดเชียงราย ทั้งโรงเรียนปิติศึกษา โรงเรียนสามัคคีวิทยาคม โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย และโรงเรียนเชียงรายวิทยาคม

จุดนี้ทำให้เรื่องราวไม่ได้จำกัดอยู่ที่สถาบันสอนเต้นแห่งเดียว แต่เชื่อมโยงไปยังระบบการศึกษาและครอบครัวในจังหวัด เพราะนักกีฬาต้องแบ่งเวลาเรียน การฝึกซ้อม การเดินทาง และการแข่งขันในระดับนานาชาติควบคู่กัน

โรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงรายยังเผยแพร่ข้อความแสดงความยินดีกับนักเรียนของโรงเรียนที่ร่วมสร้างผลงาน โดยระบุว่าเด็กหญิงหทัยชนกและเด็กหญิงกัญพัชย์ได้รับทั้งอันดับ 4 จาก U18 Intermediate Team และอันดับในประเภท Duo หรือ Solo ของตนเอง

รวม 11 ผลงาน จากแชมป์โลกถึง Top 8

เมื่อรวบรวมผลงานที่ MY DANCE ACADEMY ประกาศ ทีมเชียงรายทำผลงานในระดับ World Champion, รองแชมป์โลก, อันดับ 4, อันดับ 6, อันดับ 7 และ World Top 8 หลายประเภท โดยสถาบันสรุปรวมไว้ 11 ผลงานจาก Team, Duo, Solo และ 1V1 Battle

นอกจากแชมป์โลก U18 Intermediate Duo ของทรีทรี–โมโม่ และรองแชมป์ U18 Intermediate Solo ของโมโม่แล้ว ยังมีอันดับ 4 U18 Intermediate Team, อันดับ 4 O18 Novice Duo ของพิมพ์–มีน, World Top 4 U16 Locking ของนาน่า, อันดับ 6 U16 Novice Duo ของหยก–ทอฝัน รวมถึงอันดับ 7 ในประเภท Solo ของหยกและมีน และ World Top 8 Locking Battle ของทรีทรี มีน และพิมพ์

อย่างไรก็ตาม คำว่า “11 รางวัล” ควรใช้ด้วยความแม่นยำ เพราะบางรายการเป็น อันดับการแข่งขัน ขณะที่บางรายการเป็นสถานะ World Top 4 หรือ World Top 8 จากการผ่านรอบ Battle ซึ่งรูปแบบการให้รางวัลและการจัดอันดับอาจแตกต่างกัน การใช้คำว่า “11 ผลงานระดับโลก” จึงตรงกับข้อมูลมากกว่าเหมารวมทุกผลการแข่งขันว่าเป็น 11 เหรียญหรือ 11 ถ้วย

ประเด็นนี้สำคัญสำหรับข่าวกีฬา เพราะความสำเร็จของการผ่านเข้า Top 8 ในการแข่งขันระดับโลกมีคุณค่าในตัวเองอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องขยายความให้กลายเป็น “รางวัล” หากระบบการแข่งขันไม่ได้ใช้คำนั้นอย่างเป็นทางการ

UDO Worlds ไม่ใช่เพียงเวทีแสดง แต่เป็นระบบการแข่งขัน Street Dance เต็มรูปแบบ

เว็บไซต์ทางการของ UDO ระบุว่า World Street Dance Championships 2026 จัดที่ Winter Gardens ซึ่งเป็นสถานที่หลักของการแข่งขันใน Blackpool โดยรายการครอบคลุม Solo, Duo, TrioQuad, Team, SuperCrew และ Battle พร้อมแบ่งระดับความสามารถและช่วงอายุอย่างเป็นระบบ

การแข่งขันปีนี้กินเวลา 5 วัน ตั้งแต่ 12–16 สิงหาคม โดยตารางทางการเริ่มจาก Battle ในช่วงต้น ก่อนเข้าสู่การแข่งขัน TrioQuad, Duo, Solo และ Team ตามลำดับ และปิดท้ายด้วยรอบ Finals ในวันสุดท้าย

UDO ยังจัด Live Stream ฟรีผ่านช่องทางทางการในช่วงวันที่ 14–16 สิงหาคมจากหลายเวทีภายใน Winter Gardens ทำให้ผู้ชมและครอบครัวในต่างประเทศสามารถติดตามการแข่งขันได้โดยไม่ต้องเดินทางไปยัง Blackpool

การที่เยาวชนเชียงรายสามารถเข้าไปยืนอยู่ในรอบลึกของหลายประเภทจึงต้องมองในบริบทของระบบการแข่งขันที่มีทั้งการคัดเลือก รอบ Preliminary รอบ Quarterfinal หรือ Semifinal และ Final แตกต่างกันไปตามประเภท ไม่ใช่เพียงการขึ้นแสดงครั้งเดียวแล้วประกาศอันดับ

หัวใจเบื้องหลังแชมป์คือ “ระบบฝึกเด็กให้คิดเป็น”

สิ่งที่น่าสนใจจากข้อมูลของ MY DANCE ACADEMY คือ เป้าหมายของการฝึกไม่ได้วางไว้เพียงให้เด็กจำท่าและแสดงตามครูได้ดี แต่ต้องการให้ผู้เรียน “คิดเป็น สร้างสรรค์เป็น ตัดสินใจเป็น และมีตัวตนของตัวเองในฐานะนักเต้น”

แนวคิดดังกล่าวสอดคล้องกับธรรมชาติของ Street Dance ที่ผู้แข่งขันต้องมีทั้ง Foundation และ Individuality โดยเฉพาะ Battle ซึ่งไม่สามารถควบคุมเพลงหรือการตอบโต้ของคู่แข่งทั้งหมดไว้ล่วงหน้าได้ ขณะเดียวกันการแข่งขัน Routine ก็ยังต้องอาศัย Choreography ความแม่นของเทคนิค ความพร้อมเพรียง และการนำเสนอ

ในแง่นี้ ผลงานที่ Blackpool จึงเป็นปลายทางของการฝึกหลายชั้น ตั้งแต่ทักษะร่างกาย วินัย การจัดการความกดดัน ไปจนถึงความสามารถในการสร้างงาน ไม่ใช่เพียงการฝึกซ้อมเพื่อ “จำท่าให้เหมือนกัน”

นั่นทำให้ความสำเร็จของทรีทรี–โมโม่ในประเภท Duo มีความหมายอีกแบบหนึ่ง เพราะเป็นพื้นที่ที่เด็กสองคนต้องทำงานร่วมกันทั้งการออกแบบ การสื่อสาร และการตัดสินใจ ก่อนนำผลงานไปเปรียบเทียบกับนักเต้นจากประเทศอื่นบนเวทีเดียวกัน

จากห้องซ้อมเชียงราย สู่ระบบนิเวศเยาวชนที่ใหญ่กว่าการแข่งขันครั้งเดียว

เบื้องหลังนักเต้นทั้ง 8 คนยังมีผู้ฝึกสอนหลัก ได้แก่ ครูสายเมฆ พึ่งอุดม และครูยุ้ย ภัทรศยา มาลา พร้อมทีมครูของ MY DANCE ACADEMY ซึ่งข้อมูลของสถาบันระบุถึงบทบาทของครอบครัวและผู้ปกครองที่สนับสนุนเด็กตลอดการฝึกซ้อมและการแข่งขันด้วย

การพัฒนาเยาวชนไปสู่การแข่งขันระดับโลกจึงเป็นต้นทุนที่มากกว่าเวลาในห้องซ้อม เพราะยังมีค่าเดินทาง การแข่งขัน การศึกษา การดูแลร่างกาย และการสนับสนุนทางอารมณ์จากครอบครัว หากขาดองค์ประกอบใดองค์ประกอบหนึ่ง การรักษาความต่อเนื่องของนักกีฬาเยาวชนในระยะยาวย่อมทำได้ยาก

สำหรับเชียงราย คำถามหลังความสำเร็จครั้งนี้จึงไม่ควรหยุดอยู่ที่ “ใครได้อันดับเท่าไร” แต่ควรถามต่อว่า จังหวัดสามารถต่อยอดระบบนิเวศด้าน Dance, Performing Arts และ Creative Youth ให้เด็กที่มีศักยภาพมีพื้นที่ฝึก มีเวทีแข่งขัน และมีโอกาสเข้าถึงมาตรฐานนานาชาติได้มากขึ้นหรือไม่

เพราะเมื่อมีเด็กจากหลายโรงเรียนสามารถรวมตัวกันภายใต้ทีมเดียวและไปสร้างผลงานในเวทีโลกได้ นั่นหมายความว่าทุนมนุษย์ด้านศิลปะร่วมสมัยมีอยู่ในจังหวัดแล้ว สิ่งที่ต้องคิดต่อคือจะทำอย่างไรให้ความสำเร็จไม่เกิดขึ้นเพียงกับเด็กกลุ่มหนึ่งหรือการแข่งขันหนึ่งปี

ไม่ใช่ทุกคนต้องเป็นแชมป์ แต่ทุกคนได้กลับมาพร้อมมาตรฐานใหม่

การไปถึง World Championships แล้วไม่ได้อันดับ 1 ไม่ได้หมายถึงความล้มเหลว เพราะข้อมูลทีมยังมีเด็กที่ผ่านเข้าสู่รอบ Semifinal, Top 16 หรือรอบลึกในหลายประเภท ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์การแข่งขันที่นำกลับมาใช้พัฒนาตัวเองได้

สำหรับนักเต้นวัยเยาว์ การเห็นด้วยตาตัวเองว่าคู่แข่งระดับโลกเคลื่อนไหวอย่างไร ใช้ดนตรีอย่างไร คิด Choreography อย่างไร และรับมือกับความกดดันบนเวทีอย่างไร อาจเป็นบทเรียนที่ห้องซ้อมเพียงอย่างเดียวให้ไม่ได้

นี่คือคุณค่าที่ควรถูกเล่าควบคู่กับถ้วยรางวัล เพราะหากสังคมมองกีฬาและศิลปะเฉพาะวันที่เด็กชนะ เด็กที่ยังอยู่ระหว่างพัฒนาจะถูกมองข้าม ทั้งที่ระบบที่แข็งแรงต้องมีพื้นที่สำหรับการเติบโตหลายระดับ

MY DANCE ACADEMY เองสรุปความสำเร็จครั้งนี้ว่า ทุกอันดับ ทุกการผ่านเข้าสู่รอบลึก และทุกประเภทที่เด็กได้ลงแข่งขัน เป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์บนเวทีโลก ซึ่งเกิดจากการฝึกซ้อม วินัย ความรับผิดชอบ และความกล้าที่จะท้าทายขีดจำกัดของตัวเอง

จาก CHIANG RAI → THAILAND → WORLD STAGE

ภาพที่ชัดที่สุดจาก UDO World 2026 จึงอาจไม่ใช่เพียงภาพทรีทรีกับโมโม่ยืนในฐานะแชมป์โลก แต่คือภาพเด็กจากเชียงรายหลายโรงเรียนที่ออกเดินทางในฐานะตัวแทนประเทศไทย แล้วกลับมาพร้อมอันดับตั้งแต่ World Champion ถึง World Top 8 ในหลายรูปแบบการแข่งขัน

นาน่าพิสูจน์ว่าเด็กเชียงรายสามารถเข้าไปถึง Top 4 ของโลกใน Locking Battle ทรีทรีและโมโม่พิสูจน์ว่าการทำงานเป็น Duo สามารถพาไปถึงอันดับ 1 ขณะที่สมาชิกทั้ง 8 คนพิสูจน์ว่าทีมจากจังหวัดทางเหนือสามารถผ่านเข้า World Final และจบอันดับ 4 จาก 15 ทีมได้

สิ่งที่เกิดขึ้นจึงไม่ควรถูกตีความเพียงว่า “เด็กเชียงรายเก่งเต้น” แต่ควรมองว่าเป็นหนึ่งในตัวอย่างของการพัฒนาเยาวชนผ่าน Creative Discipline ที่ต้องใช้ทั้งวินัย กีฬา ศิลปะ ความคิดสร้างสรรค์ และการทำงานเป็นทีมพร้อมกัน

จากนี้โจทย์สำคัญคือจะรักษา Momentum นี้อย่างไร ให้เด็กมีเวทีต่อเนื่อง ให้ผู้ฝึกสอนได้พัฒนามาตรฐาน และเปิดโอกาสให้เยาวชนรุ่นถัดไปเห็นว่าเส้นทางจากห้องซ้อมในเชียงรายไปสู่เวทีโลกไม่ได้เป็นเพียงความฝันที่อยู่ไกลเกินเอื้อม

เพราะในเดือนสิงหาคม 2569 เด็กกลุ่มหนึ่งได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า เส้นทางนั้นมีอยู่จริงและชื่อ Chiang Rai – Thailand สามารถถูกประกาศบนเวที Street Dance ระดับโลกได้อย่างภาคภูมิใจ.

เครดิตภาพและข้อมูลจาก :