เชียงราย, 10 กุมภาพันธ์ 2569 – บริเวณแนวชายแดนเหนือ เส้นแบ่งประเทศที่เคยเป็นเพียง “จุดผ่านแดน” กำลังถูกผลักให้กลายเป็น “แนวหน้า” ของอาชญากรรมยุคดิจิทัล เมื่อเครือข่ายแก๊งคอลเซ็นเตอร์และสแกมเมอร์ข้ามชาติขยับฐานปฏิบัติการเข้ามาประชิดพื้นที่จังหวัดเชียงราย จนความเสี่ยงไม่ได้หยุดอยู่แค่เรื่องหลอกโอนเงิน แต่เชื่อมโยงไปถึงการค้ามนุษย์ แรงงานบังคับ และระบบฟอกเงินที่อาศัยคนไทยเป็นฟันเฟืองโดยไม่รู้ตัว
สัญญาณเตือนครั้งนี้ไม่ได้เกิดจากข่าวลือ หากสะท้อนผ่านการประชุมติดตามสถานการณ์ที่ศาลากลางจังหวัดเชียงราย เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2569 โดยมี นายชูชีพ พงษ์ไชย ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย หารือร่วมกับเจ้าหน้าที่ศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านการฉ้อโกงออนไลน์ กองบังคับการปราบปรามการค้ามนุษย์ และหน่วยงานความมั่นคงในพื้นที่ เพื่อประเมินภาพรวมภัยคุกคามตามแนวชายแดนไทย เมียนมา และลาว
แผนที่จุดเสี่ยงท่าขี้เหล็กและคิงส์โรมัน
ข้อมูลจากการประชุมระบุพิกัดเสี่ยงหลัก 2 จุดที่ถูกจับตาอย่างใกล้ชิด
จุดแรกอยู่ฝั่งเมียนมา บริเวณท่าขี้เหล็ก พื้นที่ซึ่งมีคาสิโนและสถานบันเทิงหนาแน่น ถูกระบุว่าเป็นฐานขนาดใหญ่ของขบวนการคอลเซ็นเตอร์ มีรูปแบบการล่อลวงคนไทยและชาวต่างชาติให้เดินทางไปทำงาน ก่อนถูกยึดเอกสาร ถูกควบคุมตัว และถูกบังคับให้ทำงานหลอกลวง หากขัดขืนอาจถูกทำร้ายหรือกักขัง
จุดที่สองอยู่ฝั่ง สปป.ลาว บริเวณเขตเศรษฐกิจพิเศษคิงส์โรมัน ริมแม่น้ำโขง ซึ่งถูกระบุว่าเป็นพื้นที่กบดานของสแกมเมอร์ข้ามชาติ และเป็นเหตุให้หน่วยงานไทยต้องจับตาการเคลื่อนไหวของคนและทรัพยากรที่ไหลเวียนข้ามแดนอย่างต่อเนื่อง
จากห้องประชุมอู่หลงถึงปฏิบัติการตัดวงจรในฝั่งไทย
ด้านการสกัดกั้นในฝั่งไทย ตำรวจภูธรจังหวัดเชียงรายและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เดินหน้าปฏิบัติการเพื่อตัดท่อน้ำเลี้ยงของเครือข่าย โดยช่วงเดือนตุลาคม 2568 ถึงมกราคม 2569 มีการระบุผลปฏิบัติการสำคัญ เช่น คดีจับกุมผู้ต้องหาที่เกี่ยวข้องกับการกดเงินและโอนเงิน พร้อมตรวจยึดบัตรเอทีเอ็มจำนวนมากกว่า 2,057 ใบ รวมถึงการสกัดพัสดุที่ลักลอบส่งสมุดบัญชีและซิมการ์ดผ่านระบบขนส่งเอกชน และการจับกุมแรงงานต่างด้าวที่เกี่ยวพันกับอาชญากรรมข้ามชาติรวม 288 ราย
ภาพรวมเหล่านี้สะท้อนว่า “ศูนย์ปฏิบัติการ” ของอาชญากรรมไม่ได้ตั้งอยู่ในไทยทั้งหมด แต่ไทยถูกใช้เป็นทั้งทางผ่าน จุดพักเงิน และฐานโลจิสติกส์ในบางช่วงของวงจร ตั้งแต่การเปิดบัญชี การจัดหาอุปกรณ์สื่อสาร ไปจนถึงการกดเงินสดออกจากระบบ
วงจรบัญชีม้าและซิมม้า เมื่อความเสี่ยงเริ่มจากคนใกล้ตัว
แกนกลางของอาชญากรรมออนไลน์จำนวนมากยังคงพึ่งพา “บัญชีม้า” และ “ซิมม้า” เพราะทำให้เงินที่ได้จากการหลอกลวงเคลื่อนที่เร็ว แตกเป็นทอด ๆ และยากต่อการไล่เส้นทาง เมื่อถึงจุดหนึ่งเงินจะถูกกดออกมาเป็นเงินสด หรือถูกแปลงสภาพต่อไปเป็นสินทรัพย์อื่นที่ตรวจสอบยากขึ้น
ในระดับประเทศ หน่วยงานรัฐรายงานตัวเลขการดำเนินการกับบัญชีม้าและซิมที่เกี่ยวข้องกับอาชญากรรมทางเทคโนโลยีในขนาดที่สูงมาก โดยสำนักงานประชาสัมพันธ์จังหวัดเชียงรายเผยแพร่ข้อมูลว่า มีการระงับบัญชีม้าแล้วกว่า 1,180,000 บัญชี และระงับซิมต้องสงสัยแล้วกว่า 1,920,000 เลขหมาย
ตัวเลขระดับล้านเหล่านี้มีนัยสำคัญอย่างยิ่ง เพราะหมายความว่าในโลกความจริง “ฟันเฟือง” ของขบวนการจำนวนมากไม่ได้เป็นอาชญากรมืออาชีพเสมอไป แต่อาจเป็นคนทั่วไปที่ถูกจูงใจด้วยค่าจ้างเล็กน้อย ถูกหลอกว่าไม่ผิด หรือถูกชักชวนให้เป็นนายหน้าเปิดบัญชีให้ผู้อื่น จนกลายเป็นผู้ร่วมกระทำผิดโดยไม่ทันตั้งตัว
โทษทางกฎหมายและความจริงที่คนจำนวนมากยังไม่รู้
ข้อกฎหมายไทยในปัจจุบันกำหนดโทษต่อการยินยอมให้ผู้อื่นใช้บัญชีเงินฝาก บัตรอิเล็กทรอนิกส์ หรือบัญชีโทรศัพท์เพื่อใช้กระทำความผิด โดยมีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 300,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
โจทย์สำคัญจึงอยู่ที่การทำให้ประชาชน “เห็นความเสี่ยงให้ชัด” ตั้งแต่ต้นน้ำ เพราะอาชญากรรมสแกมเมอร์ยุคใหม่ไม่ได้เริ่มจากการโทรหลอกอย่างเดียว แต่เริ่มจากการจัดหาเครื่องมือและตัวตน ซึ่งบัญชีม้าและซิมม้าคือทรัพยากรที่ทำให้การหลอกลวงขยายตัวได้แบบอุตสาหกรรม
เทคโนโลยีใหม่ของเครือข่ายอาชญากรรม
อีกมิติที่หน่วยงานความมั่นคงต้องเร่งตามให้ทัน คือการยกระดับเครื่องมือสื่อสารและโครงข่ายอินเทอร์เน็ตของกลุ่มอาชญากร บางกรณีมีรายงานว่าแก๊งสแกมเมอร์ใช้ระบบดาวเทียมเพื่อหลบเลี่ยงมาตรการตัดสัญญาณข้ามแดน โดยสำนักข่าวเอพีรายงานปฏิบัติการในพื้นที่เมียนมาซึ่งพบอุปกรณ์ Starlink จำนวน 30 ชุด และมีการควบคุมตัวผู้ต้องสงสัยจำนวนมาก
เมื่อโครงข่ายสื่อสารถูกทำให้พึ่งพาแหล่งสัญญาณที่รัฐควบคุมได้ยากขึ้น ความท้าทายของภาครัฐก็เพิ่มขึ้นทันที เพราะมาตรการเดิมที่เน้นตัดไฟ ตัดเน็ต หรือคุมเส้นทางสัญญาณ อาจไม่เพียงพอในสนามจริง
เบื้องหลังกำแพงปิด แรงงานบังคับและค้ามนุษย์ที่ซ่อนอยู่
เรื่องที่ทำให้สถานการณ์นี้เป็นมากกว่า “คดีหลอกโอนเงิน” คือข้อกล่าวหาเรื่องการค้ามนุษย์และแรงงานบังคับ ซึ่งหลายสำนักข่าวและหน่วยงานระหว่างประเทศเตือนต่อเนื่องว่า อุตสาหกรรมสแกมเมอร์ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เชื่อมโยงกับการกักขัง บังคับทำงาน และความรุนแรง
เอพีอ้างการประเมินของสหประชาชาติที่ระบุว่ามีคนมากกว่า 200,000 คนในเมียนมา และอีกจำนวนมากในกัมพูชา ถูกบังคับให้ทำงานในศูนย์หลอกลวงออนไลน์ ขณะที่รอยเตอร์รายงานเหตุช่วยเหลือผู้ถูกกักขังและบังคับทำงานจำนวน 260 คน จาก 19 สัญชาติในฝั่งเมียนมา ซึ่งสะท้อนความเป็นปัญหาข้ามชาติที่กระทบมนุษย์จริง ไม่ใช่แค่ตัวเลขในบัญชีธนาคาร
เมื่อภาพนี้ซ้อนทับกับข้อมูลในพื้นที่เชียงราย ที่ระบุถึงการล่อลวงไปทำงานฝั่งเพื่อนบ้านและการควบคุมตัว หากขัดขืนอาจถูกทำร้ายหรือกักขัง ประเด็นจึงไต่ระดับจากภัยไซเบอร์ ไปสู่ประเด็นความมั่นคงมนุษย์ และความปลอดภัยของแรงงานข้ามแดนในเวลาเดียวกัน
คำเตือนจากผู้ว่าฯ และสิ่งที่ประชาชนทำได้ทันที
ในการประชุมติดตามสถานการณ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงรายได้เน้นย้ำการป้องกันที่เริ่มต้นจากประชาชน โดยสาระสำคัญคือ อย่าหลงเชื่อคำชักชวนไปทำงานรายได้ดีในประเทศเพื่อนบ้าน และอย่ารับจ้างเปิดบัญชีหรือส่งมอบบัตรเอทีเอ็มและซิมการ์ดให้ผู้อื่น เพราะอาจกลายเป็นส่วนหนึ่งของขบวนการอาชญากรรมข้ามชาติ
ในเชิงปฏิบัติสำหรับประชาชน 3 เรื่องที่ควรทำทันที
หนึ่ง ปฏิเสธการรับจ้างเปิดบัญชีหรือยืนยันตัวตนแทนคนอื่น ไม่ว่าข้อเสนอจะดูง่ายเพียงใด
สอง ตรวจสอบงานต่างประเทศให้ละเอียด โดยเฉพาะงานที่สัญญารายได้สูงผิดปกติ มีคนพาไป มีการยึดเอกสาร หรือให้เดินทางผ่านช่องทางไม่ปกติ
สาม หากพบพฤติกรรมขนส่งสมุดบัญชี ซิมการ์ด หรืออุปกรณ์สื่อสารที่ผิดสังเกต ให้แจ้งเจ้าหน้าที่ในพื้นที่ เพราะโลจิสติกส์ขนาดเล็กอาจเป็นสายส่งหลักของขบวนการขนาดใหญ่
แนวโน้มข้างหน้า ชายแดนยังเป็นสมรภูมิ หากความร่วมมือยังไม่ทันเกม
ภาพรวมทั้งหมดชี้ว่าเชียงรายกำลังเผชิญ “ความมั่นคงรูปแบบใหม่” ที่พรมแดนทางกายภาพไม่สามารถสกัดกั้นภัยดิจิทัลได้ทั้งหมด และเมื่ออาชญากรใช้เทคโนโลยีที่ยืดหยุ่นขึ้น รวมถึงอาศัยพื้นที่สีเทาตามแนวชายแดนเป็นฐาน ความร่วมมือระหว่างประเทศและการไล่ทันนวัตกรรมอาชญากรรมจึงเป็นตัวแปรชี้ชะตา
ในวันที่วงจรอาชญากรรมต้องพึ่งบัญชีม้าและซิมม้าเป็นทรัพยากรหลัก การทำให้คนทั่วไป “ไม่เป็นช่องทาง” อาจทรงพลังพอ ๆ กับการทลายฐานปฏิบัติการ เพราะถ้าระบบการเงินและตัวตนถูกทำให้รั่วไหลยาก อุตสาหกรรมหลอกลวงก็ขยายตัวได้ช้าลงอย่างมีนัยสำคัญ
ท้ายที่สุด วิกฤตที่ชายแดนไม่ได้ไกลตัวอีกต่อไป และคำถามสำคัญไม่ใช่เพียงจับได้กี่คดี แต่คือเราจะลดจำนวนคนที่ถูกหลอกให้เข้าไปในวงจรนี้ได้อย่างไร ก่อนที่ใครบางคนในชุมชนจะตกเป็นเหยื่อรายถัดไป หรือกลายเป็นผู้ต้องหาจากการตัดสินใจเพียงครั้งเดียว
สถิติสำคัญที่เกี่ยวข้อง
เครดิตภาพและข้อมูลจาก :
